Het monument langs de Kwistenburg

In de berm van de Kwistenburg, een smalle, rechte dijk tussen Wolphaartsdijk en Goes, herinnert een monument aan Etienne Kreemers. Het monument bestaat uit een paal van basalt met daarop een marmeren hart. Daarop staat een porseleinen portretfoto van Etienne. Zijn geboorte- en sterfdatum en een gedicht zijn gegraveerd.

De 17-jarige Etienne fietste wekelijks samen met twintig zeeverkenners over deze dijk. Op de noodlottige dag fietste de groep in een lang lint van het Veerse Meer naar Goes. Etienne viel met zijn fiets en werd aangereden door een tegemoetkomende auto. Zwaar gewond werd hij met een traumahelikopter naar Rotterdam vervoerd, waar hij 27 uur later aan zijn verwondingen overleed op 7 juni 1998.

De dag na de begrafenis, markeerden de zeeverkenners de plek van het ongeval door een beertje aan een boom te bevestigen. Het had een rood-wit scoutingdasje om en een rode en witte roos. Het was de plek waar een week eerder hun bootsman dit vreselijke ongeluk overkwam in hun bijzijn.

monument-Etienne-KreemersDe ouders van Etienne en zijn broer Raoul vernieuwden in de drie daarop volgende jaren telkens het verweerde beertje en plaatsten verse rozen. Hierna plaatsten zij een monument. Het gezin komt wekelijks bij het monument om het te verzorgen.

Wij verloren een lieve, fantastische zoon en Raoul verloor zijn beste maatje en ‘grote’ broer. Etienne, die zoveel mooie toekomstplannen had en klaar was voor zijn toekomstdroom; een opleiding bij de Koninklijke Marechaussee. Het verlies, het gemis, om Etienne slijt niet, het wordt niet minder.
Er is een stuk uit ons lichaam weg… Een stuk uit ons leven.

Het bermmonument met de drie kruizen

Het bermmonument met de drie kruizenLangs de provinciale weg in Friesland, tussen Dokkum en Rinsumageest, staat een bermmonument met drie kruizen. Op deze plek verloren op 5 januari 2001 de zussen Nathalie (22) en de zwangere Claudia (27) én haar ruim zeven maanden oude, nog ongeboren kindje, het leven door een noodlottig ongeval. De drie kruizen zijn gemaakt en geplaatst door hun partners.

De tegenligger die de frontale botsing veroorzaakte zat met alcohol op achter het stuur, en was tegelijkertijd aan het telefoneren en aan het inhalen. Met dit ongeluk verloren de ouders van deze meisjes in één klap hun twee enige kinderen en kleinkind.

De beide meisjes waren bezig hun leven in te richten, wat ook impact op het leven van hun ouders had. Claudia had haar draai gevonden op de boerderij van Bert en ze besloten zelfs dat ze een kindje wilden. Haar zusje Nathalie was net afgestudeerd en samen met Johan op zoek naar een eigen plek om te wonen. Ze waren bezig hun vleugels uit te slaan, hun eigen leven op te bouwen en er was een kleinkind  op komst.

Het bermmonument met de drie kruizen“Voor ons betekent het monument, de drie kruizen, het symbool voor onze dochters en het markeert de plek waar zij met z’n drieën ongewild het leven moesten laten, maar ook voor het laatst hebben geleefd. En vooral dat laatste is voor ons zo belangrijk. Het gevoel laat zich moeilijk omschrijven. Het is alsof daar een onzichtbare deur is naar ´de andere kant´. Op die plek hield hun leven op. Het is alsof daar een streep over de weg was getrokken: tot zover en niet verder.”